دانشگاه اصفهان رویکردهای نوین آموزشی 2423-6780 12 1 2017 08 23 The Effect of Spiritual Intelligence and Teachers Self-Efficacy on Their Teaching Styles with Different Demographic haracteristics in Roodbar city بررسی تأثیر هوش معنوی و خودکارآمدی معلمان بر سبک‌های تدریس آنان با ویژگی‌های جمعیت‌شناختی مختلف در شهرستان رودبار 25 45 21749 10.22108/nea.2017.21749 FA شیما برهانی کارشناس ارشد آموزش بزرگسالان، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مرضیه دهقانی استادیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران پروین صمدی دانشیاردانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران 0000-0002-0606-4123 Journal Article 2017 09 06 The aim of this study was to investigate the Effect of Spiritual Intelligence and Teachers Self-Efficacy on their Teaching Styles in Roodbar city according to demographic characteristics such as gender, years of teaching, discipline and degrees. Among elementary school teachers, 223 were selected by census method. In order to measure variables, Grasha’ teaching style questionnaire (1996), self-efficacy tschannen-moran and wool folk Hoy (2001) and spiritual intelligence king’s (2008) were used. A collecting data, was analyzed using descriptive and inferential statistics (correlation coefficient, multiple regression and multi-way ANOVA (MANOVA)). Results showed that two variables (Effect of Spiritual Intelligence and Teachers Self-Efficacy) have positive and significant predictive power and influence are teaching styles. None of the demographic variables mentioned had a significant impact on self-efficacy of teachers. Among teachers of different academic disciplines, there are significant differences in terms of spiritual intelligence. Teachers with related academic disciplines a have higher spiritual intelligence هدف این پژوهش بررسی تأثیر هوش معنوی و خودکارآمدی معلمان بر سبک های تدریس آنان در شهرستان رودبار است که ویژگی­های جمعیت­شناختی جنسیت، سابقة تدریس، رشتة تحصیلی و وضعیت تأهل نیز در این تأثیر در نظر گرفته شده­اند. از جامعة آماری معلمان دورة ابتدایی شهرستان رودبار به روش سرشماری کل تعداد223 نفر انتخاب شده­اند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامة سبک ­تدریس گراشا (1996) و خودکارآمدی تدریس تسچانن- موران و وولفولک هوی (2001) و هوش معنوی گینگ (2008) استفاده شده است. بعد از جمع­آوری داده­ها، روش­های آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون چندگانه و واریانس چندراهه (MANOVA)) به کار گرفته شده­اند. نتایج نشان می­دهد که هوش معنوی و خودکارآمدی معلمان به­طور مثبت و معنادار قدرت پیش­بینی و تأثیرگذاری بر سبک­های تدریس معلمان دارند. هیچ­یک از متغیرهای جمعیت  ­شناختی ذکرشده نیز بر خودکارآمدی معلمان تأثیر معنی­دار نداشته است. در بین معلمان با رشتة تحصیلی مختلف از نظر هوش معنوی تفاوت معنی­دار هست. معلمان دارای رشتة تحصیلی مرتبط دارای هوش معنوی بیشتری هستند. https://nea.ui.ac.ir/article_21749_50c7db53ae1b064548f2046f5e20cd60.pdf